نباشد ، ولى در مقام شناختن يك نوع يا يك فرد ، بايد طورى مشخصات او گفته شود كه با توجه به آن مشخصات ، آن فرد با فرد ديگر اشتباه نشود ، مثلا در خصوصيات مسكن بايد نام كشور ، استان ، شهرستان ، بخش ، نام خيابان ، نام كوچه ، شمارهء اطاق ، و در خصوصيات اندام بايد شكل ، شمايل ، قيافه رنگ چهره ، نشانه‌هاى مو ، ابرو ، و قد و قامت ، و در مشخصات نسبى و فاميلى ، اسم پدر و مادر و اجداد ( پدر بزرگها ) و جدات ( مادر بزرگها ) و در مشخصات عملى ، اقدامات اصلاحى ، جنگها ، غزوات ، معاهدات ، كار و پيشه ، مقامات ، مواقف تاريخى ، سلوك و وضع معاشرت ، و در مشخصات علمى ، روش فكرى ، ايمان ، عقيده ، نظرات اجتماعى و سياسى و آراى ديگر ، و در اوصاف اخلاقى ، چگونگى صفات و خلق و خوى او از قبيل شجاعت ، سخاوت ، عفو ، گذشت ، تواضع و فروتنى ، شكيبائى ، عدل و ساير اوصاف و محامد اخلاقى و يا اضداد آنها بايد ذكر شود . هرچه اين مشخصات روشن‌تر بيان شود فردى كه مقصود شناساندن او است ، بهتر شناخته مىشود . راجع به حضرت مهدى عليه السّلام و اوصاف آن بزرگوار بايد بدانيم كه شناختن مشخصات آن حضرت از دو جهت اهميّت بخصوص دارد : يكى از نظر تكليف زيرا شناختن امام شرعا و عقلا واجب است و به حكم حديث معروف : « من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهليّة » « هركس بميرد و امام زمان خود را نشناخته باشد ، مرده است ( همانند ) مردن جاهليّت » .